هواے هم راداشتڹنه ابر میخواهد، نہ باراڹنه یڪ بعد از ظهر پاییزےفقط ڪافیست حواسماڹبه هم باشد...

نیامدن هزار بهانه میخواستو آمدنیکی ،دلتنگت بودم ...

زل زدیم به در و دیوار ! دوستت دارم ها را فریاد نزدیم ! پنجره ها را بستیم ! بوسه ها را، پنهان کردیم زیر تخت ! و هیچ نگفتیم... اینگونه بود که یک شب عشق خوابید، و بیدار نشد دیگر...!

پاییزِ لعنتى یعنى همین... روزها با خیالِ داشتنش گرمت میکند شب هاى سردَش اما نداشتنش را، تمام قَد به رُخَت میکشد!

نبضم شده پژواڪ تپش هاے تو... بگذار نبضم "به تپش هاے تو" وابستہ بماند

دلتنگم ، برای دیدنهای یهویی ، برای قرارهای یواشکی در کوچه پس کوچه ها، دلتنگ دلتنگم ، صدای قلبم را نشنیده گرفتی وبا پوز خندی به بازی گرفتی کودکانه های درونم را ومن چقدر دوست دارم این بازی را